วันนี้รู้สึกไม่ดีอย่างยิ่งค่ะ  

รู้สึกว่าทำตัวเป็นนางมารร้ายเลยค่ะ

>>>เรื่องมันมีอยู่ว่า หลังเลิกงาน ก็กลับบ้านมาทำกับข้าวเป็นปกติ

ดู TV อ่านหนังสือ รอเจ้าอ้วนกลับมาค่ะ

ปรากฏว่า 2 ครึ่ง อ้วนโทร.มาบอกให้กินข้าวก่อนเลย

จะพาลูกค้าไป drink.....งอนค่ะ งอนแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เค้าต้องทำงานนินา แต่ด้วยไหวพริบ รีบอ้อนทันทีค่ะ

จะกลับกี่โมง เค้าบอก 1 ชั่วโมงก็กลับแล้ว....โอเค้ แค่ 1 ชั่วโมง

 หลังจากนั่งๆนอนๆกินขนม ตาก็เหลือบมองนาฬิกาตลอด

พอถึง 1 ชั่วโมงปุ๊ป ตั้งใจว่าไม่โทร.ไปตาม ปล่อยให้บ้างดีกว่า

เพราะอาทิตย์นี้ ยังไม่ได้ไปเที่ยงเลย

ภายใน 2 นาที ก็เปลี่ยนใจค่ะ หยิบโทร.มาโทร.ตามทันที

เอ๊ะ ไม่รับสาย....โมโหค่ะ กระหนำ โทร.คะ ไม่รับอีก

ขีดความโมโหขึ้นมา lv.10 ทันที โทร.ไปที่เบอร์เพื่อนเค้าค่ะ

"ขอสายอ้วนหน่อยคะ" (ทำเสียงสวย) พออ้วนรับเท่านั้นแหละค่ะ

"อ้วน!!! นี่มัน 1  ชั่วโมงแล้วนะ" ฝ่ายอ้วนซึ่งยังไม่รู้ชะตากรรม

หัวเราะคิกคัก "อ้าว 1 ชั่วโมงแล้วเหรอ โอเค โอเคกลับแล้ว"

นางมารร้ายด่ากลับทันทีคะ " จะกลับ ไม่กลับก็ตามใจ โกรธมากแล้วไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก "

                              ....................กระแทกหูโทรศัพท์วางทันที.........................

พอสติกลับมา อึ้งค่ะ ทำไปได้ไงอ่ะ นางมารร้าย....

รู้สึกผิดอย่างแรง ทำไมต้องไปโมโหขนาดนั้นด้วย

ทำไมทำตัวเหมือนคนไม่มีความคิดเลย

อ้วนต้องเห็นธาตุแท้เราแน่เลย ฮือๆๆๆๆ ไม่อยากแต่งกับนังนี่แล้ว

ฮือๆๆๆ รู้สึกผิด อ้วนกลับมาต้องขอโทษซะหน่อยแล้ว

 จะไม่ทำยังงี้อีกแล้ว

ซักพักอ้วนกลับมาค่ะ เรายังไม่ทันพูดอะไรเลย

อ้วนเข้ามากอด บอกว่าขอโทษ ขอโพยเราใหญ่เลย

เราก็อึ้งจิ ดู๊ ดู ซิ อ้วนไม่โกรธแถมยังรู้สึกผิดที่ทำให้เราโกรธอีก

พอนึกไปนึกมา นำตาไหลค่ะ (ด้วยความละอาย)

กอดพุงอ้วน คืนนี้ก็เลย อาสา นวดให้อ้วนเป็นการขออภัย....

......อ้วนอย่างนี้หากันไม่ได้ง่ายๆน๊า...(แอบปลื้มแฟนตัวเอง)

>>>>>>so sweet<<<<so sweet......